Osobnym świadczeniem przysługującym poszkodowanemu lub rodzinie zmarłego w wypadku komunikacyjnym jest zadośćuczynienie.
Jak wskazuje Biuro Rzecznika Ubezpieczonych, jest ono świadczeniem pieniężnym, wyrażonym i realizowanym w środkach finansowych i mającym stanowić sposób złagodzenia cierpień fizycznych i psychicznych poszkodowanego. Celem tego świadczenia jest bowiem wyrównanie uszczerbków o charakterze niematerialnym związanych z doznaną krzywdą, która przejawia się rozmiarem kalectwa, oszpeceniem, ograniczeniami ruchowymi, ograniczeniami w możliwości wykonywania czynności życia codziennego, długotrwałością cierpień, leczenia, rehabilitacji, poczuciem bezradności życiowej, ograniczeniem widoków i możliwości poszkodowanego w przyszłości, osobistym, to znaczy przynależne jest wyłącznie poszkodowanemu.
Ważne jest, że zadośćuczynienie to forma rekompensaty o charakterze fakultatywnym, to znaczy w pewnym sensie uznaniowym, sądowi orzekającemu pozostawia się bowiem daleko idącą swobodę w jego przyznaniu i określeniu jego wysokości, przy czym nie oznacza to, że jest tutaj pełna dowolność.
Zadośćuczynienie po wypadku przysługiwać może zarówno samemu poszkodowanemu, jak i w razie śmierci jego rodzinie na podstawie art. 446 § 4 k.c.
